پیرامون فحاشی های سپاه فیس بوکیِ میراث خواران زندانیان سیاسی


بزرگی و کوچکی آدمها نه به زخمهایی است که خورده اند و می خورند، و نه به سنگهایی است که خورده اند و می خورند... آدم بودن آدم بی تفاوتی نسبت به نفرین این و آفرین آن، در مبارزه برای حفظ و نشرِ واقعی ترین تفسیر از واقعیت است.
حقیقت اگر به شماره بود، واقعیت همواره در بع بعِ گله ی گوسفندان بود. من هرگز از گفتن حقیقت به دلیل ترس از به سختی افتادن و یا به لجن کشیده شدن آبرو دست بر نمی دارم که آبرویی بالاتر حقیقت گویی و حقیقت جویی وجود ندارد. "فعله گان انکار" و "فاحشگانِ مکنده ی هویت" در همه ی تاریخ حضور داشته اند. شعله های آتش حقیقت را باید به دهلیز آرامشِ دروغ و ریا کشید.
من می سوزم و می سوزانم.

 عابد توانچه

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر